Monthly Archives: Aralık 2011

Git!miyor.

Gitmeyeceği tutmuş.
Hayatımın en olmadık, en sevilmeyecek anında ortada durası gelmiş.
Uykuya doymuş bedenimde kanım bile yavaşlamış.
Radyolar daha da bir huysuzlaşmış sanki.
Kadınların sesleri kemanların seslerinden de ağır.
Dedim ya, gitmeyeceği tutmuş.
Biraz gezinesi biraz soluk alası gelmiş.
Ortalık dağınık
Onun da dağınıklıkta süzülesi gelmiş.
Kolumun mu üzerine oturmuş yoksa yatağa mı uzanmış…
Anlayamıyorum.
Kolumu kaldırıp yatağımı toplayamıyorum.
Huysuzca homurdanıp rahatsızlığımı belli ediyorum.
Sert hareketlerle küllüğümü boşaltıyorum.
Ne ayıp!
Gidecek gibi oluyor. Vazgeçiyor.
Gerçekten de gitmeyeceği tutmuş.
Sırtım adeta kamburlaştı.
Ayakta durmaya çalışmak acı veriyor.
Zaten her yerim ağrıyor.
Gökyüzü bir türlü aydınlanmıyor.
Güneş varsa bile benim camıma ulaşıp boynuma sarılmıyor.
Sonbahar gri taşlara yapışmış.
Günün hangi saatindeyiz belli olmuyor.
Saatler kaldırımlarda gizleniyor.
Benim acelem yok.
Zaten zamanın da gitmeyeceği tutmuş.
Bir türlü akşam da olmuyor.
Üst üste saatlere bakıyorum.
Hayat adeta akmıyor.
Sokak ıssız. Ben suskun.
Şöyle aklıma iyi bir şarkı gelse bari diyorum.
Radyo şiir okumaya karar veriyor.

Zaman kararlı hiçbir yere gitmiyor.