Monthly Archives: Aralık 2014

Keşke Benim Başıma da Gelse

Kar çökerken şehre, kirli İstanbul’u ne zamandır beyaz görmediğini hatırladı Tanrı. Zamanda minik bir kırılma yaratmayı umursamadan -nasılsa İstanbul curcunasında kimse anlamazdı- bir hışımla İstanbul sokaklarına tebdili kıyafet indi.
İki adım atamadı ki karşısına yirmili yaşlarının ortasında, güzel bir kadın çıktı. Gözünde haklı olduğu açıkça belli olan bir kızgınlık ve düşüncelerinde kendi başına idare etmiş olmanın gururu vardı.
“Bana bi’ sözün vardı, sana inanmıştım.” dedi kadın ve Tanrı onun kim olduğunu hatırlamaya çalışarak geçirdi cevap vermesi gereken süreyi.
“Bana en son ne zaman cevap verdiğini bile hatırlamıyorum. Neler yaptın?” diye sordu kadın ve Tanrı, bu sefer de ilk defa söylenmek yerine kendisine hatırını soran birini gördüğünden sustu.
“Sen bu kafayla zor büyürsün demiştin bana ama bak karşında senin bile kendine saygı duyacağın güzellikle bir kadın var. Ne güzel yaratmışım diye gurur duydun mu?”
Tanrı bu şımarıklıkla bezenmiş haklı bakışları bir anda hatırladı. Yıllara dayanan sorumsuzluğunu bir iki geçiştirme cümlesi ile atlatmaya çalıştı

“Büyüyemezsin dememiştim aslında. Asla istediğin yaşta olamazsın dedim.” kelimeleri dökülüverdi ağzından…

Kör gözle attığı kuru sıkı nasıl olduysa hedefi on ikiden vurmuştu. Belki de ilk defa haklıydı. Ne yazık ki son haklılığı bu olmayacaktı.
why-we-won-t-be-seeing-time-travel-in-rick-and-morty
Rick and Morty
Reklamlar

Sen Şimdi Kararlı Kararlı Yürüyorsundur Sokakta.

Ne idüğü belirsiz bir takibin ortasındaki halka olarak, ne nereye gidebileceğimi seçebiliyor ne de kovalamaktan (ya da kaçmaktan) vazgeçip durabiliyordum. Önümde elinde saksı ile -galiba benden- kaçan, arkamdakinin elindeki su şişesi değil… Hoş, neden bu konumda olduğuma dair hiç bir fikrim yok ama belki de delicesine koşmaktan hastalıklı bir zevk alacağım şahane bi aksiyonun dibindeyim.

Hatırlamadığım için sadece söylenmekle yetiniyorum. İnsanlar bir nefes alma terapisi yaparlar sıklıkla söylenirken. Koca dünyaya saldığım küçücük nefes, o kadar da büyük bir yük değildir umarım.

Ve belki bir at.

Köşeyi görene kadar koşarım. Gerisi kaldırım taşları kerim

.